Relacje i turnieje 26 11 wyświetleń

Raporty bitewne UK GT cz. 1 – Herudaio

Herudaio · 31 stycznia 2009
Trochę mi zeszło od poprzedniego postu za to będzie odpowiednio dłuższy. Wracając do meritum sprawy, wróciliśmy z Anglii. I to w jakim stylu. :]

Próbowałem robić zdjęcia, nawet na początku całkiem sporo, ale tak jakoś wyszło, że potem przestałem a te co zrobiłem były beznadziejne więc musicie się zadowolić samym tekstem.


Tak zaczyna się relacja z tegorocznego UKGT, pierwszy z serii raportów które będziecie mogli przeczytać na Mitrilu. Zapraszamy do lektury.

Moja przygoda z GT zaczęła się w czwartek, samolot z Balic pod Krakowem, jeszcze mnie moja kochana rodzicielka podwiozła. Cud, miód i orzeszki. Od Luton zaczęły się problemy. Najpierw trzeba było dojechać do Londynu, potem dostać się do Voitka (u którego nocowałem) pociągiem nie przegapiając żadnej stacji. Do Londynu dotarłem gdzie indziej niż myślałem, rzecz jasna stacje przegapiłem, przynajmniej londyńskie koleje pozwiedzałem. Voitek i jego żona okazali się przesympatycznymi ludźmi, jednakże z perspektywą podróży następnego ranka, tego dnia chwilę porozmawialiśmy i przeszliśmy do następnego dnia.

Po drodze zgarnęliśmy Mikołaja z jego campusu (Mikołaj := BlackMist) i w drogę do Nothingam. Podróż minęła błyskawicznie, ok. 350 km w ok. 2 h, autostrada to piękna rzecz, zwłaszcza jak nie trzeba za nią płacić jak na A4 np. Po chwili tradycyjnego błądzenia dotarliśmy na miejsce. Warhammer World zaskoczył mnie swoim rozmiarem. Jest… duży. Ok. 100 permanentych stołów 6'/4', Bugman's Pub, który okazał się być sporych rozmiarów restauracjo-pubem, galeria na piętrze. Krótko, robi wrażenie. Na miejscu już była znaczna część ekipy (z TLA), posileni posiłkiem rozegraliśmy z Voitkiem bitwę, gdzieś po drodze dotarli do nas Ugluk (z moim biletem 😉 ) oraz Solmyr, i nagle zrobił się więczór i trzeba było zmywać się do hotelu. Tam dołączył do nas Gico i Michał (z moją dobrą armią 😉 ).

Nazajutrz rejestracja, rozlowanie par pierwszej bitwy i zaczęło się.

Do kraju za wodą zabrałem dwie radosne ekipy:

Dobry SAFH*(wszystkie skróty i kolokwializmy załączam na końcu w małym słowniczku):

  • Gamling ze sztandarem
  • 20 Outriderów pieszo
  • 2 WoR (jeden dostał tarczę)
  • Saruman
  • Ghan aka ZeWS*
  • 17 Wosów
  • 2 RRG* konno
  • 2 RoR* konno
  • Outrider konno

Zło:

  • 20 Prowlerów z tarczami
  • 22 Goblinów z włóczniami
  • 21 Goblinów z łukami
  • Goblin z tarczą
  • Kapitan goblinów z tarczą
  • sterydy czyli Shade i obowiązkowy Shadowlord 😉

Bitwa nr 1. (Contest of Champions)
  • 2x Avenger (po 3 obsługantów)
  • Gimli i trochę KG
  • Saruman
  • Minasi w tym 8 łuków
  • Beregond

Moim przeciwnikiem okazał się nastoletni anglik, z jego ojcem miał przyjemność zagrać Mikołaj.

Pierwsze spojrzenie przed losowanie, Moria z dwoma trollami z mordoru bez SLa* oraz Gondor na dwóch Avengerach z (o zgrozo!) Sarumanem. (Gorzej trafił Ugluk trafiając na Saurona i Treebarda 😉 ) Po rzucie okazało się, że gram złem, i tutaj wyszła moja krztyna szczęścia i okazało się, że championem jest Gimli którego nie zauważyłem, a nie Saruman (Uff….).

Przeciwnik wybrał stronę i się rozstawił mniej więcej na środku. Rozstawiłem się na przeciwko niego z łucznikami w środku i resztą podzieloną mniej więcej równo po bokach. Przeciwnik nie miał salwy więc inicjatywa należała do mnie, z salwy w ważnych rzeczy padło dwóch obsługantów Avengerów, Beregond, jeden łuk. Górka na środku spowodowała, że Avengery by coś zobaczyć musiały się ruszyć wraz z połową minasów i wtedy spotkały już mój bezpośredni zasięg, w związku z czym strzeliły w sumie dwa razy zabijając dwa gobliny. Po mojej prawej za lasem przekradał się Gimli z resztą kolegów, a po lewej zbliżał Saruman z drugą połową minasów. Posłałem na lewą stronę ekipę "Catch me if you can" w postaci 8 goblinów z miotkami, na którą przeciwnika się skusił i zaczął ją gonić Sarumanem. Pod coraz gęstszym moim ostrzałem zza lasu wychynął Gimli. W pierwszej turze nie wybronił wyssania woli a Khazad przed nim dostał miotką między oczy. W kolejnej turze do zcompelowanego Gimliego dobrali się prowlerzy z trolle ściągając oba fate'y. W następnej do walki dołączył się kapitan, gobliny ściągnęły pierwszą ranę, kapitan z dwoma mightami zadał drugą i… przy stanie 1:0 gra się skończyła.
W pierwszej bitwie całej naszej siódemce udało się wygrać majorem i z nadziejami przystąpiliśmy do drugiej bitwy.

Bitwa nr 2. (Contest of Champions) – TonyB

Armia Tony'ego:

  • Troll Chieftain (champion)
  • Shadowlord (a jakże)
  • WK (3/15/3) na bestii
  • Orki, morki, 10 trackerów

Łącznie 36 modeli

Dwa nazgule i ciemność budziły niepokój. Tony (chyba) chcąc się do mnie szybciej dobrać WK na bestii utrzymywał cały czas ok 4" przed SLem. Na początku z salwy nie udało mi się ubić nic ważnego poza dziesiątym trackerem, ShadowLord odparł command i armia przeciwnika zaczęła wchodzić w zasięg bezpośredni. Przegrałem inicjatywę przeciwnik się podsunął, rzuciłem command na SLa generując 5 i… przeciwnik go nie próbował nawet odeprzeć. Przesunięty SL okazał się być 7" od WK, w związku z czym zabiłem swojego pierwszego WK w życiu, zastrzeliwując go wraz z bestią na miejscu. Po takim manewrze przeciwnik wykonał szybki odwrót za górkę, podczas którego Saruman odprowadził sobie na bok jednego orka, którego zastrzelił blastem. Stan 1:0 i przeciwnik schowany za górką spowodowały, że on się chował ja strzelałem i tak nam minęło 1h30. Po koniec czasu przeciwnik próbował wybiec trollem i coś zabić. Ale 3" commandu poza zasięg światła i 23 łuki osadziły go na miejscu.
Major do przodu.

Bitwa nr 3. (Domination)
  • Shadowlord (a jakże)
  • Troll Chieftain (zwowu)
  • 3x Spectry
  • Marshal Czarnych Numenorczyków
  • Duuuużo Czarnych

W sumie 43 modele.

Tym razem wybierałem ćwiartkę i wybrałem tą z której było bliżej do dwóch neutralnych objectivów i była mniej przeszkadzająca w wystawieniu. Tereny były rozłożone główne po bokach stołu, ze sporym nic nie zasłaniającym lasem na środku. Dosyć standartowo przeciwnik zostawił ok. 6 czarnych na swoim punkcie 15 z trollem i SLem na punkt po mojej prawej, reszte na lewy. W odpowiedzi outriderzy przesunęli się na w stronę ekipy bez światła, na prawo poszli dwaj RRG, Wosi z Sarumanem i ZeWSem poszli na środek bezpieczni pod nieobecność łuków przeciwnika.

Pierwsza salwa (celem był rzecz jasna SL) przyniosła jedynie dwóch martwych czarnych i rane na Marshalu. W następnej turze przeciwnik widząc jak Outriderzy strzelają odłączył bohaterów z SLem w stronę lewej ekipy, na prawy punkt pozostawiając około 9 modeli. Outriderzy znowu się podsunęli w stronę licznej ekipy po lewej, Saruman dalej forsował środek, a koło prawego punktu zaczęło się kręcić 2 RRG i 8 wosów ot tak 1 więcej niż 9. Gdzieś w między czasie 2 bezimienni wosowie zajęli lewy punkt. Z salwy udało mi się strącić jeden fate na SLu i kolejnych 2-3 czarnych. W kolejnej turze kontynuowaliśmy manewry, on skonsolidował grupę po lewej, ja nieudanie próbowałem commandować SLa, ze strzelania znowu zastrzeliłem jednego fate'a i 2-3 czarnych. Następna tura okazała się trochę bardziej przełomowa bo SL w końcu padł. Tu wyszło moje małe nieogranie ponieważ wosi sprytnie siedzieli na 3.5" w lesie poza zasięgiem szarży i radośnie opluwali od góry do dołu czarnych, po czym przyszły trzy spectry powiedziały "Bu!" i nagle odczuli niebywałą chęć wykazania się w walce wręcz pełnym 6 calowym ruchem w stronę przeciwnika. Dzień uratował Saruman rzucając blasta swojego życia, zabijając pierwszego wosa, zabijając obu czarnych w walce z drugim wosem przewracając całą wrogą ekipę i raniąc trolla, nagle okazało się, że żadnej walki nie ma i strzelamy. W następnej turze ruszyłem się pierwszy odsuwając się na bezpieczną odległość nawet jakby jakiemuś wosowi zachciało się walczyć z blasta zabiłem jakis model na prawym punkcie i ruszyłem się resztą ekipy w jego stronę. Outriderzy nabili breaka i od następnej tury mieliśmy rzucać na koniec bitwy. Następna tura przyniosła dalszy pogrom z łuków środka stołu, jakiś kolejny trup z blastów na prawym punkcie, a reszta ekipy postanowała pokazać że 10 jest większe od 7 i dzielnie wkroczyła na punkt. Przez następne 3 tury dzielnie 1-2 nie chciało wypaść, w związku z czym dobiłem prawy punkt dwóch kawalerzystów i wos postanowili skolonizować nowe ziemie i dobiec do ostatniego punktu, który z każdą turą breaka pustoszał coraz bardziej. Po drodze zabili ostatniego czarnego i gra się skończyła. Straciłem jednego wosa, który zginął z blasta, przeciwnikowi nic nie zostało. Jak to nazwał Kalins "masakra po polsku".
Major do przodu.

Bitwa nr 4. (Domination) – Ugluk
  • Saruman
  • Forlong na koniu
  • Beregond na koniu
  • 2 RotNów* na koniu
  • 8 Rangerów
  • 9 cytadel
  • sporo fontan
  • 1 KoMT*

W końcu musiałem trafić na jakiegoś polaka. Róg wybierałem ja i ponownie wybrałem ten mniej przeszkadzający i z którego bliżej było do innych punktów. Jak to zazwyczaj bitwy z Uglukiem mega szachy. Problem w tym, że ja nie umiałem grać goblinami. Mój punkt był nie do ruszenia, przesunąłem się w stronę środka po drodze kolonizując lewy punkt. Prawy punkt Ugluk zajął singlowym KoMTem. Wspominałem już, że nie umiem grać goblinami? Wdałem się w pojedynek strzelecki, w którym Ugluk wykazał wyższość 24" nad 18". Parę tur i blastów później dopełzłem w zasięg 5" od fontan. Na prawej grupa goblinów próbowała biec na punkt. Podobnie jak mała ekipa Ugluka pod wodzą Beregonda. Ding ding koniec czasu.

Bezkonfliktowy remis, jakbyśmy grali 15 minut dłużej może byłby minor dla mnie vide prawy punkt, gdybyśmy grali 30 minut dłużej Ugluk pewnie wyciął by mnie do nogi.

Wnioski dwa: 1) nie strzelaj się jak nie umiesz 2) należało grać agresywniej patrz punkt 1)

Koniec dnia pierwszego. Wieczorem były jakieś "gry i zabawy", niestety z nieznanych nam powodów prowadzący nie chciał przeczytać naszej nazwy drużyny 🙁 ("W szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie hobbits"), była też prezentacja War of the Ring na której padło dużo dużych słów i mało małych konkretów. W ramach nocnych manewrów tak jakoś zeszło nam do drugiej na rozmowie i kawałach o panterze. Z wniosków miarą zaawansowania narodu okazała się odporność kontaktów na wtykanie widelców (nadal nie wiemy jakie sa w Szwajcarii* 😉 ). Rano bez problemów dotarliśmy na miejsce i zaczeliśmy kolejny dzień zmagań.

Bitwa nr 5. (High Ground)
  • Shadowlord (a jakże już trzeci, notabene trzeci na piechotę)
  • Kapitan orków
  • SQ
  • 3 Spectry
  • Orki, morki
  • paru warg riderów

Ogółem około 50 paru modeli

Plan był wbić się na górkę i dzielnie się bronić i z takim nastawieniem przystąpiłem do bitwy.

W pierwszej turze wyszliśmy nikt nie strzelał, w drugiej dalej biegliśmy a 6 outriderów już z mightem potuptało na prawą stronę. Kawaleria pognała i już stykała się ze wzgórzem. Wargi i SQ przeciwnika przestraszyły się 6 outriderów i schowały się za las po stronie przeciwnika na dalekiej prawej. Dzielni kawalerzyści wbili się na górkę i zeszli z koni. Reszta dalej biegła, 6 outriderów dalej straszyło, z blasta udało mi się zabić jakieś 3 modele. W kolejnej turze górka została opanowana, kolejny blast i kolejne 3 modele, 6 outriderów na flance ukampiło* pare orków. W walce dzięki wzgórzu padł jeden outrider i jakieś dwa orki. Kolejna tura która okazała się być ostatnią przyniosła kolejne pojedyncze trupy (minimalnie gęstsze po stronie przeciwnika). Ja byłem cały na górce, przeciwnik się nie mieścił i stracił więcej ode mnie.
Minor do przodu.

Bitwa nr 6. (High Ground)
  • Legolas
  • Gimli
  • 3 Sentinele
  • duużo leśniaków bez zbroi

Łącznie 58 modeli

Plan był podobny jak w poprzedniej bitwie, jedynie argumentów miałem więcej 😉 Przeciwnik jedną turę stracił na salwowanie do mnie więc doszliśmy mniej więcej tak samo do górki z czego ja od razu powskakiwałem. 11 łuczników poszło od razu na górkę, 10 powspinało się na okoliczne ruinki. W ramach ostrzegawczej salwy na czysto z 20 miotek i 10 łuków zastrzeliłem w sumie 10 modeli (w tym 8 z miotek, yay! 🙂 ). Przeciwnik zrewanżował mi się zastrzeleniem SLa w dwie tury i zabiciem trolla w jednej walce, ale i tak nie mógł nic poradzić na 70 modeli na jego niecałe 50 i gdy kończyliśmy grę okolicy tury 5 miał już testy męstwa. Ponownie ja cały na górce, przeciwnik prawie cały i mniej liczny.
Minor do przodu.

Wnioski: Miotki ]:->

Na stole pierwszym pierwsza tercja meczu Finlandia:Polska zakończyła się niestety małą porażką Solmyra.

Bitwa nr 7. (Meeting Engagement) –  Vesa Nenya

Vesa w tym roku w ramach dobrej armii wziął ponownie hobbity, 75 modeli w tym Gandalf, 12 Dunedainów, łącznie 32 łuki. W złej armii była jakaś masa wargów, Saruman z Grimą, dużo D4 ogólnie raj dla outriderów na taki scenariusz. Plan był prosty: losuje outriderów, w kolejnej bitwie z Vesą gra Ugluk swoim smokiem bo Solmyr już z nim grał i voila. Wylosowałem gobliny ;).

Gra zawopowiadała się na ciężką. 32 łuki, blasty. To nie jest to co gumisie lubią najbardziej. Vesa wybrał połowę z małym laskiem na środku przy krawędzi, na stole jak to w meetingu nic nie było. Pierwsza inicjatywa Vesy, wystawił hobbity z łucznikami w dwuszeregu po mojej lewej wzdłuż całej połówki boku aż do rogu, po prawej ustawili się Dunedainowie i trochę zwykłych hobbitów. Na środku obok lasku stanął Gandalf.

Pierwszy etap bitwy wyglądał dosyć typowo, ja parłem do przodu, on salwował, zabijając pojedyncze gobliny. Ja parłem po najkrótszej drodze w stronę Gandalfa i Dunedainów, hobbity po lewej mozolnie 2" na turę zaczęły się ustawiać w półksiężyc odkrywając raz po raz, że jak się wystawi w rogu i ma 2" ruchu to 18" zasięgu łuku to nie jest jednak dużo. Moje gobliny bogatsze w tą wiedzę po starciu z Uglukiem nawet nie przejmowały się tym, że niosą łuki. Co mnie bardzo zaskoczyło Vesa zużył około 5 mightów z dunedainów na podbicie ranienia na zabijanie goblinów. Nie moje mighty, nie moja sprawa.

Kluczowa akcja rozegrałasię gdy byłem około 14" od lini dunedainów stojący prawie przy krawędzi, w poprzedniej turze Gandalf schował się za lasem, a parę hobbitów postanowiło się upewnić, że las to bezpieczna kryjówka i zasłonić Gandalfa przez SLem. W następnej turze miałem inicjatywę, więc już przymierzałem się do ruszenia się 6" w bok tak by hobbity nie zasłaniały Gandalfa, a bym ja widział nogi czarodzieja. Kwestia widoczności rozbiła się o sędziego, ale z błogosławieństwiem sędziego po mojej słusznej stronie, Vesa postanowił zrobić heroiczny ruch nie chcąc dać sobie wyssać Gandalfa. Nie widząc pozytywów marnowania jednego z 4 mightów po mojej stronie nie przeszkadzałem mu. Tutaj Vesa zrobił coś co mnie bardzo zaskoczyło, ruszył się dunedainem od heroików, po czym ruszył się hobbickimi zasłaniaczami do przodu i gandalfem również przymierzając do blasta. Blast wyglądał na syty, ale mimo wszystko był prostopadły do ruchu więc taki mało kluczowy moim zdaniem. Vesa rzucił go z 4 kostek (sic! 3 zostały w puli) a następnie na zasięg 1. Następnie nastąpiło ustalenie co przy ilu calach obejmnie.
1 cal – 1 + 2 gobliny
2 cale – 1 + 4 gobliny
3 cale – 1 + 6 goblinów
4 cale – 1 + 7 goblinów + premia w postaci przewrócenia shade'a

Co zrobił Vesa? Podbił 3 punktami might zasięg (Ok. Nie moje punkty, nie moja sprawa 😉 ). Z blasta zabił jakieś 2 gobliny. W moim ruchu ruszyłem się do przodu Gandalf dostał wyssanie woli które nie wybronił bez mightów, światło zgasło, więc grzecznie poczęstowałem towarzystwo 18 miotkami, które zabiły 3 hobbitów a Gandalfowi ściągnęły 3 fate'y. Niestety w następnej turze heroika przegrałem, ale gandalf dalej pozostawał w zasięgu, miotki znowu zebrały żniwo. Dwie tury walk i miotek później dobrałem się w końcu do Gandalfa (R.I.P*) i związałem walką dunedainów i hobbitów. Ding ding ding, koniec czasu. Moje straty 18 goblinów, Vesa stracił Gandalfa, 2 Dunedainów i ok. 15 hobbitów. Gobliny w walce. Niestety znowu wyszło moje nieogranie goblinami w postaci wolnej gry, a szkoda bo był już na talerzu.

Druga tercja meczu Finlandia:Polska – remis ze wskazaniem na Polskę.

Bitwa nr 8. (Meeting Engagement)

Remis plasował mnie w nieciekawej pozycji nie rokującej na zwycięstwo, z drugiej strony Vese też, jako, że miał spotkać Michała i tym razem już na pewno z Outriderami :]

Ja sam stanąłem naprzeciwko następującej armi:

  • Shadowlord na bestii (4 bitwy 4 Shadowlordów czego chcieć więcej 😉 )
  • Król haradu
  • Kapitan Eastelingów
  • ok. 6 konnych haradu + 2 Serpentów
  • pół na pół włóczni haradu i easterlingów + 12 łuków haradu

Razem około 58 modeli

Rozstawiliśmy się, moi RRG postanowili spróbować szczęścia i jeden trzymał się lewej flanki, drugi prawej. Plan był prosty. Jak najdłużej strzelać, próbować commandować SLa, RRG trzymali się idealnie po boku 10" od bestii, jeśli będę mieć inicjatywę to zaszarżuję i zyskam turę, jeśli zaś by chciał na nich zaszarżować to też straci turę bo nie będzie leciał do mnie.
Przeciwnik szedł środkiem do mnie z SLem na besti wysuniętym minimalnie do przodu, ja outriderów rozstawiłem na środku, wosów, Sarumana z ZeWSem gdzieś po prawej.

Z pierwszych salw zabiłem paru zwyklaków, potem SL wszedł na bezpośredni a mi udało się jedynie wbić ranę na bestii. Saruman nie popisywał się rzucają commandy z dwóch kostek, które albo nie wchodziły, albo wchodziły na 3 a przeciwnik bronił je z jednej kostki. Po prawej konni przeciwnika połakomili się na mojego RRG i dostali parę strzał i pluje, które postrącały ich z koni a RRG zabił jednego w walce wręcz, by w następnej turze zginąć od pojedycznego pieszego serpenta. Gdy SL był w miarę blisko (16" od Outriderów, 11" od najbliższego wosa), zyskałem inicjatywę, ku mojemu zaskoczeniu przeciwnik zrobił heroiczny ruch i zaszarżował wosa SLem, pozostawiając reszte armii bez światła, po drodze wysysając mojego Sarumana. Przesunąłem się by móc strzelać, wos w walce dostał wsparcie, próba blasta nie udała się bo saruman się nie popisał i czar nie wszedł. Upewniłem się, że żaden kluczowy bohater nie jest w zasięgu heroicznej walki i zaczęliśmy rzeź. Outriderzy zestrzelili około 8 modeli, SL zrobił heroiczną walkę i zaszarżował 2 outriderów, zabijając półtora po czym w następnej turze okdrył, że skończyły mu się mighty, więc Saruman z ZeWSem zadbali by już nie przeszkadzał, harad bez światła padał aż miło, około trzeciej tury trzymania SLa na uwięzi poprzez podsyłanie mu co turę pojedynczego modelu, Sarumanowi w końcu wszedł blast, którego SL nie wybronił. Blast miał w sumie na celu tylko strącenie z bestii, jednak przez przypadek zraniłem SLa, dwa fate'y 3,3 i Saruman zaliczył jakiś pozytyw w tej bitwie. Harad doszedł z solidnym breakiem, dwie tury później doszedł do 75% strat i skończyliśmy bitwę.

Major dla mnie.

Na stole obok ostatnia tercja meczu Finlandia:Polska skończyła się miażdżącą wygraną Polski.

Solmyr i Ugluk podobnie jak Michał ostatnie dwie bitwy wygrali (z czego Ugluk niestety kosztem BlackMista, który poczuł co to znaczy dobrze grany smok 😉 ) i nagle okazało się, że nasza skromna reprezentacja zajeła wszystkie pierwsze cztery miejsca. Wszyscy mieliśmy bardzo podobnie punktów, Michał 230, Solmyr 225, ja z Uglukiem po 220. Zdecydował test wiedzy. Oboje mieliśmy śmiecznie mało, jednak Ugluka śmiesznie mało było minimalnie większe niż moje śmiesznie mało i wylądowałem poza podium 😀

Wnioski dwa: 1) nauczyć się grać szybciej goblinami 2) poczytać ponownie książkę 😉

Organizatorzy bardzo sprawnie podliczyli wszystko i nastąpiło ogłoszenie wyników. Mina anglików gdy jeden z organizorów zapowiada trzeciego polaka na podium – tego nie kupisz kartą Mastercard :]. Szkoda, że za czwarte miejsce nie było statuetki (patrz ostatnie dwa wnioski), taki life ;).

Droga powrotna minęła podobnie jak do Nothingam jedynie w odwrotnej kolejności. Znowu przenocowałem u Voitka i jego żony Kasi, za którą to gościnę jeszcze raz chciałbym serdecznie podziękować 🙂 Z jedyną różnicą, że tym razem w samolocie miałem towarzystwo bo Solmyr i Ugluk lecieli tym samym samolotem.

Post scriptum:

GT:
Super organizacja, kawa/herbata i pączki z rana, super pomysł, podobnie obiad w oba dni i kolacja w sobotę -> zero przejmowania się jedzeniem praktycznie. Bardzo sprawne losowanie bitw, drukowanie wyników etc. pełna profesjonalka. Zażalenia mam do dwóch punktów, czas bitew oraz sędziowanie. To drugie niestety stało na żenująco niskim poziomie, to samo pytanie 3 razy, dwóch sędziów (jeden dwa razy), za każdym razem ten sam ustęp w podręczniku, za każdym razem inna odpowiedź :/ Co do czasu, w bitwie z Uglukiem ustawiliśmy stoper, 2 h gry włączonone jak dali hasło do startu,
1) u nas 40 minut słyszymy pół godziny do końca, ok przestawiamy stoper
2) u nas 15 minut do końca słyszymy 5 minut do końca, ok przestawiamy stoper
3) u nas 2 minuty do końca słyszymy koniec czasu, WTF?

Gracze:

Wszystkie bitwy super miłe, GICO i Ugluk mieli trochę mniej miło trafiając na tego samego pewnego Anglika :/ co do poziomu, najbardziej wymagająca bitwa była zdecydowanie z Uglukiem, potem mimo dużego błędu Vesa. Jak pisał Kalins rok temu, absolutnie nie ma się czego wstydzić, co z resztą pokazały wyniki 😉

Koszty:

Ileś osób pytało mnie na gg ile mnie to kosztowało, duży plusem była podróż wspólnie z Voitkiem, jego żoną i Mikołajem z Londynu do Nothingam, koleje są lekko mówiąc drogie w Angli (chłopaki chyba płacili 40 funtów za podróż z Luton do Nothingam) w porównaniu szczególnie do 15-20 funtów zrzutki na paliwo. Za bilet na GT i bilet lotniczy zapłaciłem 660 zł, ze sobą zabrałem 120 funtów i na koniec zostało mi jakieś 7 więc, przy kursie 4.75 wychodzi łącznie około 1200 zł.

"That's all folks"* 😉

Słowniczek:

  • SAFH – Bardzo fajne pojęcie zapożyczone z WH40k czyli "Shooting As Fucking Hell"
  • ZeWS – Zewnętrzne Wspomaganie Sarumana
  • RRG – Rohan Royal Guard
  • RoR – Rider of Rohan
  • WoR – Warior of Rohan
  • SL – mały obowiązek czyli nazgul ShadowLordem zwany
  • RotN – Ranger of the North
  • KoMT – Knight of Minas Tirith
  • Szwajcaria – mały kraj bez dostępu do morza, gdzieś w centrum Europy, o nieznanej budowie gniazdek elektrycznych
  • SQ – Spider Queen, bohaterka jednej z ostatnich burz medialnych w Polsce, doczekała się bycia imienną za wodami
  • ukampiło – słowo z rodowodem z Counter-Strike'a, kampa -> karabin snajperski, ukampić zastrzelić kogoś z kampy, po rodowód słów kampa, kampić, kamper odsyłam do googli
  • R.I.P. – Rest in Pieces, po polsku "Niech odpoczywa w pokoju"
  • "That's all folks" – napis pojawiający się na koniec kreskówek o kojocie, strusiu pędziwiatrze i spółce, które swojego czasu leciały na Canal+, po naszemu "I to byłoby na tyle ziomale"

Wpis w oryginale znajdziecie na blogu prowadzonym przez Herudaio:

O CAL ZA DALEKO

Dołącz do dyskusji

  1. Legolas520 · 3 lutego 2009 o 17:17

    Czy ksywkę tego człowieka z Finlandii pisze się Vésa? I czy ktoś z nim gadał normalnie? Nie gra przypadkiem w WoWa? Bo jeżeli to jest taki oryginalny nick, to… możliwe, że go znam o.O

  2. Viruk · 1 lutego 2009 o 23:37

    Przyjemny tekst, styl i forma rekompensują brak zdjęć. Teraz czekamy na pozostałe relacje :]

  3. luckero · 1 lutego 2009 o 23:15

    Dobra relacja z bitew, przyjemnie się czytało. Wielkim bólem jest brak zdjęć, ale doskonale wiem jak łatwo w ferworze walk o nich zapomnieć 🙂

    Zadziwiły mnie taktyki stosowane przez przeciwników, często podejmowane conajmniej kontrowersyjne decyzje taktyczne – IMO raczej średnich miałeś przeciwników. Oczywiście nie wszystkich, bo Ugluk to klasa sama w sobie 🙂

  4. Virgo · 1 lutego 2009 o 21:21

    Tylko że SAFH – Shooty Army from Hell…

  5. Rzeznikpr00 · 1 lutego 2009 o 19:39

    Jeszcze raz Gratulacje i pomimo tego że nie był zdjęć, czytało się ciekawie.

  6. Isilheru · 1 lutego 2009 o 17:15

    „Nie jestem pewien, ale ostatnio sprawdzałem to w ORB i jestem pewien, że Vesa nie mógł podbić mightem zasięgu blasta.”

    Oczywiście zgubiłem wątek to pisząc 🙂

  7. Isilheru · 1 lutego 2009 o 14:26

    Super raport, ale zdjęcia by się przydały. Nie jestem pewien, ale ostatnio sprawdzałem to w ORB i jestem pewien, że Vesa nie mógł podbić mightem zasięgu blasta.

  8. Szymonstein · 31 stycznia 2009 o 22:31

    Bravo Panowie bravo!
    PS: Ach te testy wiedzy 😛

  9. skrzat · 31 stycznia 2009 o 22:17

    Jeszcze raz gratuluję i, że nie było zdjęć to i tak się miło czytało.

  10. Chimek · 31 stycznia 2009 o 19:56

    Jeszcze raz gratulacje!
    Prowlerskie miotk8i rządzą!!!
    :D:D:D

  11. Kalins · 31 stycznia 2009 o 19:54

    Ładny język, ciekawie napisany raport, który przeczytałem z zainteresowaniem. Szkoda, że nie ma zdjęć, ale wiem ile mnie kosztowało robienie zdjeć na UK GT podczas bitew. Gratuluję zajętego miejsca :).

    Pozdrawiam,
    Kalins

  12. Herudaio · 31 stycznia 2009 o 18:50
    ~Lemur / ~Krasnoludzki Zwiadowca napisał/a:
    Niech mi tylko ktoś wyjaśni, jak Vesa robiący takie dzikie rzeczy wygrał te ostatnie kilka GT? xD To jest dla mnie niepojęte xP Relacja bardzo fajna i gratuluję 4 miejsca xP

    Pomijając wszystko Vesa miał relatywnie normalne i uniwersalne armie i wiedział jak one działają.

  13. BlackMist · 31 stycznia 2009 o 17:07

    No fajny raport.
    „nadal nie wiemy jakie sa w Szwajcarii* 😉 „
    Tez nie wiem ;P

  14. Ven · 31 stycznia 2009 o 16:16

    Nazwa drużyny wymiotła…. chłopaki – naprawdę się spisaliście.

    BTW – również czekam na zdjęcia … mina anglików xD

  15. Lemur · 31 stycznia 2009 o 16:10

    Niech mi tylko ktoś wyjaśni, jak Vesa robiący takie dzikie rzeczy wygrał te ostatnie kilka GT? xD To jest dla mnie niepojęte xP Relacja bardzo fajna i gratuluję 4 miejsca xP

  16. przestrzel · 31 stycznia 2009 o 15:12

    Mimo braku zdjęć zrozumienie tego co się działo jest możliwe:) A to ogromny plus.

    „Zdecydował test wiedzy” heheXD nie po raz pierwszy.

  17. Herudaio · 31 stycznia 2009 o 14:43

    Wiem 😉

  18. Pictus · 31 stycznia 2009 o 14:26

    1 Ale – Rest in Peace, Rest In Pieces to niech spoczywa w częściach xD

  19. cichyzab · 31 stycznia 2009 o 13:18

    jak już ci pisałem, super relacja;) i gratulacje za to 4miejsce!!!xD

  20. Ismaril · 31 stycznia 2009 o 12:51

    Całkiem przyjemny opis. Już ostrze sobie zęby na inne 🙂

  21. Herudaio · 31 stycznia 2009 o 11:52

    Zdjęć zrobiłem 6 z czego 4 są tragiczne 😉

  22. Widelec · 31 stycznia 2009 o 11:46

    Spoko relacja:D Pomysłowo zrobiona ale szkoda że zdjęć nie ma.

  23. Kijanka · 31 stycznia 2009 o 11:34

    Szkoda, że bez zdjęć…Zmieńcie zdjęcie na początku:)

  24. Thein · 31 stycznia 2009 o 11:33

    A zdjęcia :(….

  25. Mordor_ASR · 31 stycznia 2009 o 11:30

    Wszystko fajnie, ok. Tylko błagam ,zmieńcie to zdjęcie na początku bo jest tragiczne.

    1200 zeta… ;/

  26. Grodzio · 31 stycznia 2009 o 11:20

    No wreszcie relacja z GT 🙂 Bardzo fajny opis 🙂

Może Ci się spodobać

Relacje i turnieje 9

10 Urodziny Mitrila – fotorelacja z turnieju

Marcin&Kalins&Barti&Ajas&Kuli · 11 czerwca 2018